| /Iza zülziletil ardu zilzaleha/
her sey yetersiz
herkes çaresiz
ha öldük
ha ölecegiz
düstü birden iki dudak arasina
Allah
La ilahe illallah
kiyamet provasi
sonsuzun ayak izi kaldi kalbimde
deniz kabardi atesler içinde
kiyameti yasadik bu zaman içinde
bak nelerin yüzü kaldi yüzümüzde
ve bir ömür bitti birden kiyamet sahnesinde
söz bitti konusan depremdi
bitti mi dünya fasli
birden O geldi akla
son söz ortak payda
düstü iki dudak arasina
Allah
La ilahe illallah
hey insan
Rabbine nankör olan
depremler ne anlatir
çilginliklariniza
Iste sürüklenen ölünüz kaldirimlarda
gün susuyor karanlik susuyor
ölüme ekleniyor canlar
korku yürüyor sehirlere
/Iza zülziletil ardu zilzaleha/
bir ayrilik bir kavusma
Çigliklar yikintilar ölümler
acilar gömüldü topraga
su cesed çocugu o hanimi o kizi o babasi
su verilen bilmem kimin selasi
/Iza zülziletil ardu zilzaleha/
anladim ki mutluluk da geçici mutsuzluk da
saatler depremi vurdugunda
insanlik kiyamet provasinda
herkesin mahsere durdugu gözlerden
geriye kalan boylu boyunca bir hüzün
simdi herkes
yikilan bozulan kokusan yerlerini onarsin
hemen simdi
önce kalbleri
O’nun disindakiler atilsin
dolsun yalnizca Allah sevgisi...
Bünyamin Dogruer | 
